Tweet van @iswaab :
“Geocaching aan het uitvogelen. Wat laat je eigenlijk achter? Wat zal ikzelf verzinnen als cache?”
Laat ons erover zeveren…
Op de dag waar grapjes troef zijn, m.n. 1 April, in een niet nader genoemde stad (maar de Ronde van Vlaanderen reed erdoor), heb ik m’n eerste kennismaking gehad met een fenomeen op zich: geocachen.
Op het eerste zicht lijkt het iets doms, zo van: “wie houdt zich daar nu mee bezig“, maar eens je er eenmaal van proefde, wil je meer. Zoals de naam zelf zegt gaat het over “geo“, kortom “in het landschap” en “caching“, “iets verbergen”. Dat doen mensen dus, en jij kan het zoeken als sport… En weet je wat? Het is gratis!
Godzijdank wou 1 van onze luisteraars me begeleiden in dit avontuur. Alle wapens hadden we bij, maar ook de voorbereiding was van belang. Tegelijkertijd maakten we van de gelegenheid gebruik om de krachten te meten tussen het traditionele wapen, een geavanceerde GPS en onze vertrouwde iPhone 4…
In de categorie “Geocaching voor beginners”, hoe begin je er aan?
Aangekomen op m’n 1e geocache-plaats werd de wereld letterlijk een virtueel speelterrein. Je GPS of GPS-app wijst je beschaafd met een pijltje de weg. De programmeerbare GPS lijkt met alle geocache-info en detailscherm een voordeel te hebben, maar in de realiteit is de iPhone even nauwkeurig: enkel traag stappen en goed kijken naar de naald is de boodschap. Dan is het je ogen de kost geven en rare stenen, rare takcombinaties of gangen opsporen met het blote oog. De hints helpen je enorm, soms geven ze zelfs letterlijk de beschrijving, maar dat is er dan ietsje over. De adrenaline stroomt door je lichaam, en het vinden van de cache, meestal magistraal verborgen, is een hele opluchting.
Een geocache kan verschillende groottes hebben: van een Tupperware doosje van 10cm tot een vintage filmrolletjesdoosje. Zelfs een magnetische bout kan het zijn. De samenstelling is echter steeds hetzelfde: het doosje is gemerkt met het geocaching-logo, en een logboekje bevindt zich in het doosje, waarin je de vondst optekent. Deze vondst geef je ook door op de website. Eens je echt into geocaching bent, kan je dit alles automatiseren via betalende apps zoals de officiële Geocaching-app. Via de gratis oplossing zoals we hier beschreven, lukt het echter ook. Je moet enkel achteraf alles nog doorsturen naar de site. De Garmin heeft zo’n software aan boord, maar met de betaalde app en je iPhone heb je toch een iets meer gesofisticeerde ervaring qua kleur en interface en gebruiksgemak. Toch zijn beide oplossingen evenwaardig.
In de cache kunnen zich ook “trackables” bevinden: geocaching-coins die van een code voorzien zijn en zo door speurders van cache naar cache worden verplaatst, elke trackable met een missie (bv. “breng hem naar Finland“). Dit is een soort bijspel bij het geocachen. Ook verschillende gadgets vind je in de cache: je mag er gerust eentje uitnemen, als je er ook maar iets insteekt. Zo vind je er o.a. miniatuurautootjes in, maar ook pins, kaartjes, sleutelhangers enz.
Het geheel ademt het respect van de community voor mekaar uit. Geocachers hebben een soort code onder mekaar. Nadat je natuurlijk dit alles bekeek (heel voorzichtig dat ommestaanders dit niet zagen) plaats je de cache terug zoals je die vond.
Dan is het … op naar de volgende! … Ook de smaak te pakken? Je kan me vinden op geocaching.com als StevenBogaerts, net zoals m’n Twitter-handle.
© DKZVR 2011